Sa tik-tak ng lumang orasan ng palad,
Lumipas na saglit ay taong lumipas:
Ang kabataan ko’y yumaon at sukat
At naiwan akong sa buhok, may pilak!
Ngayon sa kanluran,araw’y sinisipat-
Lumubog na araw ng aking pangarap!
Ditto sa puso ko’y may lumubhang sgat-
“sugat ng gunitang” di ko madalumat!
Kaharap ko’y papel: makinis, maputi,
Di na maisulat ang dalang pighati!
Ibig kong isaliw sa luhat ang ngiti,
Nguni’t tumatanggi ang lumang kudyapi!
Minsa’y hinagkan ko ang panyo mong
Lantang ilang-ilang, sa labi’y dumampi! Gahi,
Sa katanghalian ng buhay,nasawi?
Kundangan nang ako’y bata pa’t malusog,
Ligaya’y nilugas na parang talulot;
Inari ang lakas na di matatapos,
Pati bahaghari’y aking sinusugod!
Maghapon sa aki’y tula
Buhay ay pangaray, hirap ay sa limot;
Ngayong kailangan ang “tuwang tinuhog”,
Tanikalang-hapis ang nakagagapos.
Sa pagdaralita’y ibig kong sisirin
Sa pusod ng dagat ang mutyang mithiin;
Ngunit nadarama ang aking damdamin,
Marupok na Kristal na di ko malining!
Kung minsa’y nais kong buhay ay awitin
Subali’t kay daling maparam sa hangin!
Binabalak pa lang ang bagong Gawain,
Ang natatanaw na’y “kaaway na lihim”.
Kung ito ang buhay, ibig kong mabalik
(o! aking bathala sa minulang putik!)
Nasaan ang inang dinuyan ang bisig
At sa kamusmusan ay birheng nagsakit? …
Ngayong nasa ilang … sa gitna ng init
Saka hinahanap ang lihim sa bukid…
A! ang kabataa’y talang kung pasilip,
Paglubog ay din a sisikat sa langit.
No comments:
Post a Comment