“GENESIS”

Di abot-kurui’y nabuo ang lupa,

Katapat ang langit- sumisinta yata!

Lambong ng karimla’t duwag ng hiwaga

Itong kalawakang hindi maunawa…

Sapagkat ang diyos ay bukal ng awa,

Nagsindi ng ilaw- sangmundong biyaya.

Hubad na tanawin ng bunduki’t burol,     

Bangin at palanas, ang lambak na kanlong-

Lahat sa pangwari’y nag-akamang patibong,

Pagka’t may ahas na’t halimaw na leon!

Kaya pinagbukod ng inang-panahon

Ang dagat at lupa na hiwalay NGAYON.

Dito nagsimula ang tunay na EDEN

Na kinamulatan ni adang “nagising”;

Kahoy na mabunga’y may biyayang hain,

Nangiting bulaklak… kay banao sa hardin!

Nguni’t itong ahas,ginawang salarin,

Si ada’t si ebang nagdusa’t nalagim.

-nasaan ba kayo?- diyos ay angngitngit!

-narito po kami!- ang tugong may hibik;

May bakas ma’t labia ng Edeng Marikit,

Ang sangkatauha’y ditto nagka-batik;

Kaya, mula ang lahat ng bibig

Umasa sa tulong ng pawis at bait.