TAO: “DILEMMA”

 

Sa simulang WALA

Nitong sangnilikha,

Kahapong lumipas ay ginugunita:

Hawan na ang landas na sadyang nahanda

Upang patunguhan

Mula pa sa duyan hanggang sa pagtanda-

Daang sa malayo’y waring magkalapat

Ang labing malamig

Ng langit at lupa.

Sa biglang pangmalas, landas ay maligoy,

Liku-likong daang

Magkabilang panig, may halama’t kahoy;

Sa init ng araw tayo at anino

Ay makasisilong!

Nguni’t kung gabi na,

Ang karimlan kaya sa ati’yamg-ampon? …

Sa dako pa roong mararating natin sa ating paglakad,

Pook, abot-tingi’y waring lumalawak;

Tapat na kasama’y anino rin nating

Likha ng liwanag;

Kaya patuloy din,

Sa isip ma’t puo’y may bumabagabag;

Tuloy! Tuloy tayo … saan ba hahanga?

Tugon ng sarili’y … saan ba nabuhat

Ang katawang-tao’y pag-asang lumipad,

Naiwan sa ating maitim na buhok

Ay hibla ng pilak.

Pawa tayong “likha”- kay sikip ng mundo,-

Nguni’t kay bilis din

Sa ating pagtakbo!

Tuloy ang pangarap sa ginto’t pabango.

Nagpapaligsahan … ngipin din sa ngipin

At bato sa bato!

Kaya tayo na rin na pawang Belibeth

Ngayo’y nalilito:

Lakad pa rin … lakad …

Sa mapulang apoy, tayo’y gamugamo-

Sumusugba pa rin, kahit maging abo!

Katipunan ng mga Piling Tula

(Ukol sa Lahat ng Panahon)

Sa Kudyapi ni Alberto Segismundo Cruz

Republika ng Pilipinas

 

Nilimbag sa Maynila Hunyo12, 1972