LANGIT

O, bughaw na langit na tinitingala!

O, di matingkalang langit ng hiwaga! …

Ang paos na tinig ng kudyaping luma,

Sa katayugan mo’y marinig mo kaya?

Naabot kita sa aking paningin

At sa pangarap ko’y nalakbay ka rin;

Ngunit ang hindi ko maabot-kuruin

Ay ang kariktan mong walang pagmamaliw.

Ang luksa mong buhok na sa lupa’y sayad

Kaya lang malugay kung gabing panatag;

Ang tagho’y ng aking baying kulang-palad

Hinahagdan iyang di mo natatatap.

Busilak mong noo’y lubhang maalindog

Lalo’t nakaputong ang ilaw-sinukob;

Kaya pati lupang tigib ng himutok,

Natitingala ka kahi’t na matayog.

Ang panalag-ulang nagging bahag-hari

Kung nalulungkot ka ay mapagwari …

Iyan ang kilay mong malantad-mapawi,

Busog ni kupidong hindi mababali.

Ang mga mata mong sakdal nang pupungay,

Sa singit ng gabi’y nagkurap na ilaw;

Kaya ang daigdig ay mayrong patnubay

Pagka’t naaabot ng kaliwanagan.

Maputi,malinis iyang iyong pisngi,

Sagisag ng iyong malinis ding puri;

Subali’t sa ami’y tila sinasabing:

“dito ay payapa’t batas ang pagkasi!”

Kaya ko mapansin ang kinis mong leeg

Kung mga hiyas mo’y bituin sa dibdib;

Sa kabaliwan ko, panulat kong sabik,

Sa is among hiyas ay ipinanungkit!

Sa guhit-tagpuan, kapag dapit-hapon,

Nakapanunggaw ka nang lubhang hinahon;

Marikit mong baba’y tila nakapatong

Sa tubig ng dagat na aalon-alon.

Sa krusital na tubig ng batis at lawa’y

Nananalamain ka nang buong payapa;

Ngunit ang larawan ng salaring lupa,

Ang nagmamasid mong humihinging awa.

Ang kaharian mo sa sakdal ng tayong,

Ay siyang dambana ng dakilang diyos;

Diya’y pantay-pantay, walang umuungos,

Pagka’t walang hari’t wala ring busabos.

Ang lahat ng bayan dito sa daigdig,

Pagdating ng oras, sa iyo ang hibik;

Sa katahimikan o pamimiyapis,

Ang ngalan mo’y siyang sinasambit-sambit.

Napakatamis pang ang mundo’y mawasak

Kung dito’y way baying lagging sawing-palad;

Ang baying alipi’y ikaw ang pangarap,

Pagka’t diya’y walang hinagpis o hirap.

O… bughaw ng langit na tumitingala!...

PILIPINAS ako na nagsa-makata

Upang sa tula ko’y ilakip ang luha,

Kaylan ang daigdig magiging payapa?