Hibla ng lumingning na hindi maputol
Sa kagat ng dilim na nakatatabon;
Luksang alaala ng inang yumaon,
Sa pusong ulila’y tinik ng linggatong.
Buhay ng ina ko’y sa mahal na birhen,
Nagtiis ng sakit sa anak na giliw;
Kaya sa sugatang puso may damdamin,
Bumukad ang rosas ng aking dalangin.
Ang mga talulot ng nupling na rosas,
Nadilig ng luha ng taong lumipas;
Bawa’t patak nito’y butyl na nag-perlas,
Panatang “rosario” sa lahat ng oras.
Pag-ibig sa anak at magandang aral,
Naiwang pamana sa aming tahanan;
Kaya tumanda ma’t nagbago ang buhay,
Ang libinga’y landas sa kal’walhatian.
No comments:
Post a Comment